კულინარია

ფიქრობთ, რომ კარგად ერკვევით სასმელებში? _ შეამოწმეთ თქვენი ცოდნა

Nusagi

 

არაყი – ამზადებენ სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიაში, ძირითადად შაქრის ლერწმისა და ბრინჯისაგან. ეს არის სურნელოვანი ოქროსფერ-ყვითელი ფერის არაყი, რომლის სიმაგრე 59 გრადუსს აღწევს. ახასიათებს სიმთვრალის შემდგომი საშინელი შეგრძნება. საუკეთესოდ  ითვლება შრი-ლანკაზე ან იავაზე დამზადებული არაყი.

კაშასა- ამზადებენ ბრაზილიაში შაქრის ლერწმისაგან. ჯერ კიდევ XVIIსაუკუნეში სიცხისაგან შეწუხებულმა პორტუგალიელებმა  არყის გამოხდა შაქრის ლერწმის ექსტრაქტისაგან დაიწყეს. მართალია, თავად უპირატესობას პორტვეინს ანიჭებენ , მაგრამ ადგილობრივი ბელადები კაშასაში უხვად ცვლიდნენ მონებს. მალე ინდიელებმა თვითონაც ისწავლეს კაშასას დამზადება . დღეს ბრაზილიელები კაშასას ესქპორტსაც ეწევიან.

მაოტაი – ჩინეთი ძალიან დახელოვნდა ბრინჯისგან არყის გამოხდაში. სხვათა შორის, ერთი ბოთლი მაოტაის შეძენას საშუალო ფენის ჩინელის ჯიბე ვერ სწვდება, რადგან იგი სულ ცოტა 70-100 ამერიკული დოლარი ღირს. ამიტომ შედარებით იაფ ერგოტოუსს მიირთმევენ. მაოტაი, რაც უფრო ძვირია, მით უფრო საძაგელი სუნი და გემო აქვს. უცნაურია რატომ ღირს ის ასე ძვირი.

სიოტიუ -ამზადებენ იაპონიაში ბრინჯის, კარტოფილისა და ბატატასაგან . დიდი შეცდომაა, როცა საკეს იაპონური  ბრინჯის არყად მოიაზრებენ. ჯერ ერთი საკე არ არსებობს 19 გრადუსზე უფრო მაგარი; მეორეც _ ის იწარმოება ღვინის ტექნოლოგიით და არა გამოხდის მეთოდით. ხოლო თუ საკეს გამოხდით, მიიღებთ სიოტიუს 40 გრადუსიან ბრინჯის არაყს.

დუნზა – არაყი რძისგან. ამზადებენ ციმბირში და შუა აზიაში . კუმისის  5 ჯერ გამოხდის შემდეგ მიიღება დუნზა – 40 გრადუსიანი რძის არაყი. მას ცხელს მიირთმევენ , როდესაც ცივია ისეთი მძაფრი სუნი აქვს , მკვდარს გააცოცხლებს.

გრაპა _ ყურძნის არაყი იტალიურად. იგივეა, რაც ფრანგული მარკი და ესპანური ორუხო. მაგრამ გრაპა მათზე გაცილებიტ ელიტურია. რამდენიმე წელია, ბრენდად იქცა და ფასიც მოემატა.

სლივოვიცა _ შავი ქლიავისაგან დამზადებული არაყი , რომელსაც ბალკანეთში ხდიან _ რუმინეთიდან ჩეხეთამდე. რეცეპტი მარტივია: შავი ქლიავი კურკიანად იწნეხება, მიღებულ წვენს კი 2 ჯერ გამოხდიან. სლივოვიცას სიმაგრე 40 დან 75 გრადუსამდეა.

სოდაბი _ პალმის ფოთლებისა და მერქნის არაყი. ამზადებენ დასავლეთ აფრიკაში. პალმას ჭრიან, ჩეხავენ შუაზე და ტოვებენ თაკარა მზეზე. რამდენიმე დღის მერე ხის გული ლღვება და დუღილს იწყებს. სითხეს იღებენ და ფოთლებთან ერთად ხდიან.

კირშვასური _ ალუბლის არაყი შვეიცარიიდან და გერმანიიდან. საკმაოდ გემრიელია, მაგრამ სუსტი. ალუბალს კურკიანად წნეხავენ, მერე კი გამოხდიან.

აქვავიტი _ კარტოფილის არაყი სკანდინავიიდან,  გერმანიიდან და პოლონეთიდან . მის საზიზღარ სუნსა და გემოს სხვადასხვა სანელებლებით ახშობენ. ახასიათებს სიმთვარლის შემდგომი საშინელი პერიოდი. მთავარი პრობლემა იმ მცენარეულ ცხიმშია , რომლის მოშორება კარტოფილის არყისათვის XXI  საუკუნეშც ვერ მოხერხდა.

თაფლის არაყი: 30-35 გრადუსიანი არომატული, განსხვავებული და სასიამოვნო არაყი , რომელსაც ხშირად სამკურნალოდაც იყენებენ! როგორც გურიაში, სოფელ შემოქმედში ცნობილმა მეთაფლემ ტარიელ ბურჭულაძე გვითხრა, თაფლის არაყის კეთდება ასე:  200 ლიტრიან ჭურჭელს სჭირდება 25 კილო ფიჭიანი თაფლი და 5 კგ. ჭეო.( ჭეო არის ფუტკრის მიერ სკაში შემოტანილი და ფიჭის უჯრებში ჩატკეპნილი ყვავილის მტვერი, რომელსაც ფუტკარი ამდიდრებს მის მიერ გამომუშავებული ფერმეტებით, ბიოსინთეზით. აკონსერვებს თაფლით და გადაბეჭდავს ცვილით.) ტაფს და ჭეოს ჩაყრიან ჭურჭელში და შეავსებენ ოდნავ თბილი წყლით, ეს მასა 15-20 დღეში მზადაა გამოსახდელად.  200 ლიტრიდან ნარევიდან გამოდის 25 ლიტრა არაყი, ანუ იმდენი, რამდენი კილოც თაფლია.

Facebook Comments Box
თეგები

AD

Nusagi

ტოპ პოსტები

კატეგორიები

ნახვები

  • 3,198,971 ნახვა
%d bloggers like this: