გარდაცვალების შემდეგ აღებული ნიღბები

დაკრძალვის დეკორატიული ნიღბები, უძველესი დროიდან, ტუტანხამონიდან დაწყებული  აგამემნონით დამთავრებული, მიცვალებულის მოსართავად გამოიყენებოდა. სიკვდილის ნიღბებს კი ადამიანის გარდაცვალების დროს სახეზე მათი ყველა კონტურის აღსაბეჭდად იყენებდნენ.

ძველი, გამოძერწილი ნიღბები გვიან შუა საუკუნეებში ნამდვილმა ნიღბებმა ჩაანაცვლა, რომლებსაც გარდაცვალებისას იღებდნენ ადამიანის სახიდან და რომლებიც ცვილისგან ან თაბაშირის ფენისგან იქმნებოდა ადამიანის გარდაცვალებიდან მალევე.

სიკვდილის ნიღბები კეთდებოდა სამეფო პირების და სხვა დიდი ადამიანების სახის შესანარჩუნებლად, დაწყებული მეფეებიდან და დამპყრობლებიდან, მწერლებით, კომპოზიტორებით და პოეტებით დამთავრებული. ნიღბით მიღებული საოცარი მსგავსება შემდგომში შეეძლოთ გამოეყენებინათ ქანდაკების ან პორტრეტის შესაქმნელად, პირის ფიზიონომიის მეცნიერული შესწავლისთვის და ახლობლების დასახმარებლადაც კი, რათა ისინი ამოეცნოთ.

გუსტავ მალერი (1860-1911).

ისააკ ნიუტონი(1643-1727).

ადმირალი ჰორაციო ნელსონი (1758-1805).

ოლივერ კრომველი (1599-1658).

ნიღაბი, რომელიც სავარაუდოდ უილიამ შექსპირს ეკუთვნის (1564-1616).

 

 

დანტე ალიგიერი (1265-1321).

მარტინ ლუთერი (1483-1546).

ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენი (1770-1827).

 

ჯონ კიტსი (1795-1821).

ფელიქს მენდელსონი (1809-1847).

ფრიდრიხ ჰეგელი (1770-1831).

ნაპოლეონ ბონაპარტე (1769-1821).

 

ფერენც ლისტი (1811-1886).

უილიამ ბლეიკი (1757 – 1827).

 

ჯეიმს ჯოისი (1882-1941).

 

იოჰან ბრამსი (1833-1897).

 

კოზიმა ვაგნერი (1837-1930).

ლორენცო დე მედიჩი (1449-1492).

 

გუსტავ კლიმტი (1862-1918).

შოტლანდიის დედოფალი, მარიამ სტიუარტი (1542-1587).

Facebook Comments

ახალი დადებული