ex-sticky პოსტები სოციალური ქსელიდან ხელოვნება და კულტურა

დავით მარდალეიშვილი: ამ სიაში მოხვედრილ ადამიანებს, ადამიანებად არ ვთვლი, ისინი ბუნებრივი მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად მცხოვრები ცხოველები არიან

Nusagi

იურისტი დავით მარდალეიშვილი სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს, რომელშიც მიხეილ სააკაშვილის ციხიდან განთავისუფლების მოთხოვნით გამოქვეყნებული პეტიციის ხელმომწერებზე წერს და ასაბუთებს, რატომ აქვს მისთვის ამ ადამიანების პოზიციას ნულის ფასი.

(იმის გამო, რომ დღეს გარდაიცვალა პეტიციის ერთ-ერთი ხელმომწერი გელა ჩარკვიანი, ეთიკური მოსაზრების გამო, ავტორის მიერ მისი დახასიათება რედაქციის მიერ, ტექსტში შემოკლებულია, დანარჩენს უცვლელად გთავაზობთ. )

„ამ პოსტზე ბევრი ვიფიქრე, მაგრამ ბოლოს არდაწერას მაინც დაწერა ვამჯობინე, მხოლოდ ვიტყვი: ორ ადამიანს მოვუხდი ბოდიშს – ქალბატონ ნანი ბრეგვაძეს, რომელსაც დღესაც უდიდეს პატივს ვცემ და მის უზომოდ დამყოლ ხასიათს ვაბრალებ ამ პოსტში მოხვედრას და ქალბატონ ლელა წურწუმიას მეუღლეს, კახა მამულაშვილს, სუბიექტურად, პირადად ჩემთვის გაწეული დიდი დახმარების გამო! ძალიან გთხოვთ, ამ საკითხზე არც მეკამათოთ და ნურც განხილვის საგნად გახდით, კომენტარებში.

სხვას არავის ვინდობ და პოსტის ყოველი სიტყვა, მათი მისამართით ნათქვამი, გულიდან მოდის!

ფეისბუქის ადმინისტრაციის მიერ, ჩემთვის დაკისრებული „სასჯელის“ (30-დღიანი ბლოკი) მოხდის პერიოდში, გამოქვეყნდა პეტიცია, მიშა სააკაშვილის ციხიდან განთავისუფლების მოთხოვნით, რომელსაც ხელს აწერენ ხელოვანები და ეგრეთწოდებული „ფეისები“. ძალიან გავბრაზდი, კი არ გავბრაზდი, გავმწარდი!

ჩემთვის ეს ხელოვანები არც მანამდე წარმოადგენდნენ დიდი აღფრთოვანების ობიექტებს, დღეიდან კი, საერთოდ „ხელოსნებად“ გადაიქცნენ! გაგაცნობთ სიას:

გელა ჩარკვიანი ზურა გურული ნინო დარასელი დემნა გვასალია გიგი თევზაძე ოლეგ ტიმჩენკობუბა კიკაბიძე ნიკა გვარამია სიმონიკო მაჩაბელინანი ბრეგვაძე ლაშა ბუღაძე ვახო ბაბუნაშვილინინო ანანიაშვილი ტორესა მოსი აჩიკო გულედანიეკა მამალაძე კოტე ყუბანეიშვილი გიორგი რურუანინო სუხიშვილი ნუნუ კვინიკაძე გიორგი ლიფონავაილიკო სუხიშვილი რატი ამაღლობელი გიორგი უშიკიშვილიპაატა ბურჭულაძე ლევან წულაძე გიორგი გაბუნიათამარ ჭოხონელიძე მანანა კაზაკოვა ქეთი ბაქრაძენინო ქათამაძე ნანუკა ჟორჟოლიანი გია თორთლაძეეპისკოპოსი მელქისედეკი ნინო ჩხეიძე ნუგზარ მეტრეველიმიტროპოლიტი ნიკოლოზი გიორგი სუხიტაშვილი გია ბუღაძებექა გოჩიაშვილი მაია დარსმელიძე მეუფე გრიგოლიბაკურ სულაკაური ბაია დვალიშვილი ეკა დემეტრაძე დავით დოიაშვილი სანდრო კაკულია ზურა დათუნაშვილინიაზ დიასამიძე თეონა დოლიძე ილია ბეროშვილიმარინა ბერიძე სტეფანე ნუცა კუხიანიძე ლელა წურწუმია ბუბა კუდავა ეკა კვესიტაძემიტროპოლიტი იოსები თეა დარჩია ლევან ბერძენიშვილილიზა ბათიაშვილი რუსუდან ფეტვიაშვილი გია ნოდიანანა გეგეჭკორი ნოდიკო ტატიშვილი

64 ქართველი და ოლეგ ტიმჩენკო! მათ შორის, ყველაზე მეტი მომღერალია (16 ცალი), ამიტომ მათგან დავიწყებ:

არსებობს ინტელექტუალური ხელოვნება და ხელოვნება, რომელიც არანაირ ინტელექტს საჭიროებს; ასევე არსებობს ხელოვნება, რომელსაც ნიჭი სჭირდება და ხელოვნება, რომელიც არანაირ ნიჭს საჭიროებს. ინტელექტუალური ხელოვნებაა მწერლობა, რეჟისურა, მსახიობობა… ხელოვნება, სადაც ნიჭია აუცილებელი, გახლავთ კვლავ მწერლობა, კომპოზიტორობა, მხატვრობა… ხელოვნება, რომელსაც არც ნიჭი სჭირდება და არც ინტელექტი გახლავთ სიმღერა, ცეკვა, დაკვრა… სულაც არ არის გამორიცხული მომღერალს, ან მოცეკვავეს ნიჭიც ჰქონდეს და ინტელექტიც, მაგრამ სავალდებულო არ არის. ამას ამტკიცებენ მომღერალთა დიდი არმია, მერლინ მონროდან დაწყებული, ნინო ჩხეიძით დამთავრებული; მოცეკვავეთა ჯარი, მაჰმუდ ესამბაევიდან დაწყებული, თეა დარჩიათი დამთავრებული და ასე შემდეგ. ამ არმიასა და ჯარში გამონაკლისებიცაა – ენრიკო კარუზო, ჰამლეტ გონაშვილი, ვახტანგ ჭაბუკიანი… მოკლედ, ვერც კი გაარჩევ, მომღერალი ნიჭიერია, თუ დიდი შრომის ფასად მიაღწია, რასაც მიაღწია!

ეს ექსკურსი იმიტომ გავაკეთე, რომ მეთქვა – სიმღერა, ცეკვა, დაკვრა ისწავლება, თანაც ძალიან ადვილად და ძალიან მაღალ დონეზე. სწორედ ამიტომ, ამ 16 მომღერლის ხელმოწერას არაფრად ვთვლი, რადგან მათ არც ნიჭი აქვთ და არც ინტელექტი – მათი ხელოვნება „პიონერთა სასახლეში“ და სხვადასხვა მასწავლებლებთანაა შეძენილი. სულაც არ გამიკვირდება, ვთქვათ, ნოდიკო ტატიშვილმა, ან სტეფანემ (ჯერ, „სტეფანე“ რა ჯანდაბაა?! გვარი არა აქვს?! ეგეც გალაკტიონი არ მყავდეს, ან ვაჟა), ან ნიაზ დიასამიძემ ხელი მოაწერონ, მიშას ძეგლის დადგმას, „ზემელზე“, რუსთაველის ძეგლის ნაცვლად, რადგან მათი ტვინი კრეტინული სიმღერების ტექსტებითაა გამოტენილი და აზროვნებისთვის ადგილი აღარ რჩება. რაც შეეხება მათ შემოქმედებას, ელტონ ჯონი არცერთია, პიდარასტობაზე რომ თვალი დავუხუჭოთ!

ცალკე მინდა აღვნიშნო გელა ჩარკვიანი. ეს ადამიანი არის ნათელი მაგალითი იმისა, როგორი არ უნდა იყოს მამაკაცი: არაგულწრფელი, ყალბი, უნიჭო ინგლისურის მასწავლებელი. პირველი კომუნისტის ოჯახში, კომუნისტური იდეოლოგიით, რძე და „ბულკზე“ გაზრდილმა , როცა დასჭირდა ასეთი ფრაზა თქვა – მამაჩემს კომუნისტები არ უყვარდა! ანუ, კანდიდ ჩარკვიანს, რომელიც 15 წლის განმავლობაში (1938-1953) გახლდათ საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი, არ უყვარდა კომუნისტები. ამაზე მეტი სიყალბე გაგიგიათ?! სწორედ ამიტომ და კიდევ ბევრი სხვა, კრეტინული განცხადების და საქციელის გამო, გელა ჩარკვიანის ხელმოწერაც არაფერია – ნულია, როგორც თავად გელა!

გელა ჩარკვიანის გარდაცვალების შესახებ პოსტის დადების შემდეგ გავიგე, მეგობრებმა მირჩიეს, ამომეღო, მაგრამ არ ამოვიღე! აცხონოს ღმერთმა, როგორც ეკუთვნის!

დაახლოებით, იგივეს ვიტყოდი ბებერ ბუბაზეც, რომელიც მართლაც „მედროგე პავლეა“, ოღონდ ბევრად უფრო არაკაცური თვისებებით, რომელთა შორის უმადურობაა გამოსარჩევი!

მინდა აღვნიშნო დემნა გვასალია: მისი ფენომენი აბსოლუტურად გაურკვეველია. იგი, ჩემთვის, არის მეგრელი „წიე“, რომელიც აბრიყვებს ისედაც ბრიყვ ევროპელებს და ვუგულშემატკივრებდი კიდევაც, უკანალის დანიშნულებისამებრ გამოყენება რომ იცოდეს. კრეტინული და ბოღმით სავსე განცხადებებით კი არც იგი ჩამორჩება სხვას – სანამ ჩემზე უფროსი თაობები არ „მოკვდებიან“, საქართველოში არ ჩამოვალო და ასე შემდეგ. იმ ოჯახის დედა ვატირე, ჩამოსვლის შემდეგ, მას რომ მიიღებს! ამდენად, არც დემნა გვასალიას ხელმოწერას მივიჩნევ რამედ. ვიცი, შემეკამათებიან, მის „ხელოვნებაზე“ და გთხოვთ, კომენტარს მის მიერ შექმნილი ერთი მოსაწონი მოდელის ფოტოც დაურთოთ, თორემ არც თქვენს კომენტარს მივაქცევ ყურადღებას, ისევე, როგორც დემნას ხელმოწერას.

„ფილოსოფოსები“ და დაახლოებით ერთნაირები, გია ნოდია და ლევან ბერძენიშვილი: არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ბიბლიოთეკაში ცხოვრობენ, მაგრამ სიბრძნის ნასახი არ გააჩნიათ და პირიქით, შეიძლება, 2 წიგნის წაკითხვიდან იმხელა აზრი გამოიტანო, მთელი ცხოვრების მანძილზე გეყოს. სწორედ პირველ კატეგორიას მიეკუთვნებიან გია და ლევანი. ისე, მათი ბრალიც არაა, რადგან ბავშვობაში გასართობი არ ჰქონდათ, ეზოში ვერ თამაშობდნენ, სხვა ბავშვებთან, რადგან უმეტესად თამაში მათი ტირილით მთავრდებოდა, გოგოებში ვერ დადიოდნენ, მახინჯი გარეგნობის, იუმორის არქონისა და უსაქციელობის გამო. ამიტომ, ისხდნენ სახლში და კითხულობდნენ წიგნებს, ტელეფონის წიგნივით, რადგან აზრი ვერ გამოჰქონდათ, ყველაზე აზრიანი წიგნიდანაც კი! გასაგებია, რომ არც მათ ხელმოწერებს აქვს რაიმე მნიშვნელობა!

სიაში რამდენიმე „მწერალიცაა“! ოღონდ, პროფესიით „მწერალი“ და არა ნიჭით, ანდა მოწოდებით: ყველაზე ცუდ პოეტსაც კი აქვს, ცხოვრების მანძილზე, ერთი გამონათება და ერთი დიდებული თუ არა, საშუალოზე კარგი ლექსი. ახლა, გამახსენეთ პოეტ რატი ამაღლობელის და პოეტ კოტე ყუბანეიშვილის ერთი კარგი, ან საშუალო, ან ნორმალური კი არა, საერთოდ ერთი ლექსი! რა თქმა უნდა, „ჩეჩენ ვეჩენ“, „ავაგდე კოჭი, მოგი@@ან პროჭი“ და ნაგვის ურნებზე დაწერილ სიტყვებს პოეზიად ვერ ჩავთვლით, გალაკტიონის ქვეყანაში.

…აჰაჰაააააააააა, და პროზაიკოსები, ტორესა მოსი და ლაშა ბუღაძე, ისეთივე, როგორც მიხეილ ჯავახიშვილი და დავით კლდიაშვილი. ამ ტიპების ხელმოწერები, ჩემთვის, სანზონაში, ყველაზე მაღალი კორპუსის ლიფტთან, პულივიზატორით მიჯღაბნილ „ბარსაზე“ ბევრად დაბლა დგას!

ჟურნალისტები ნანუკა ჟორჟოლიანი, ეკა კვესიტაძე, ნიკა გვარამია, გიორგი გაბუნია. ესენი ვინც არიან, ყველამ იცის – სულით მახინჯების, უზომოდ მატყუარების, ბოღმების, ადამიანებზე გაბოროტებული, მაგრამ ფეხების მომჭმელი კასტა. სამწუხაროდ, ამ კასტაში შედის ასობით უნიჭო ჟურნალისტი, ინგა გრიგოლიადან, ნოდარ მელაძემდე (ეტყობა, არ შესთავაზეს, თორემ დიდი ასოებით, წითელი კალმით მოაწერდნენ ხელს) – მიშისტებზე უარესი, მიშასტრაკისტები. მათ ხელმოწერებს კი არა, ცხოვრებასაც არანაირი მნიშვნელობა აქვს!

ბექა გოჩიაშვილი: რა გინდა, შვილო?! მიშას დროს ძუძუს წოვდი. რა ჯანდაბა იცი ან მიშაზე, ან „ნაცებზე“, ან ცხოვრებაზე, საერთოდ?! დაუკარი, შენთვის, დედიკოს დაბადების დღეზე, მერე მოფსი და დაიძინე!

ილია ბეროშვილი და დოი: თუკი შოთა არველაძის და თბილისელი, მატრაკვეცა გოგოების პაროდირება ნიჭია, მაშინ უზომოდ ნიჭიერები ყოფილან! ისე კი, რა თქმა უნდა, ჩემი აზრით, უნიჭო მიშისტები არიან და მიკბინონ საზარდულის არეში, მარჯვნიდან და მარცხნიდან, როცა ხელმოწერას დაამთავრებენ!

სასულიერო პირები: ძალადობას და სადიზმს ახალისებთ, ბიჭებო?! დიახ, „ბიჭებო“, რადგან თქვენს საქციელში იმდენივეა სახარებისეული სწავლებების გავლენა, რამდენიც ჰიტლერის და ჰებელსის გამოსვლებში. მარხვის დაცვა რომ გგონიათ, მხოლოდ რელიგიურად ცხოვრება, ამას ასწავლით მრევლს, კაცისმკვლელებს და კაცისმ@@ვნელებს დაუჭირეთ მხარიო?! რომ ვკითხოთ, ალბათ, თავს გაიმართლებენ, ადამიანის ციხეში ჯდომის წინააღმდეგნი ვართ, ზოგადადო. თქვენ, ისეთი ღვთისმოსავები ბრძანდებით, გადასახადების წინააღმდეგნიც იქნებით, შუქნიშნის წითელ ფერზე მანქანის გაჩერებისაც და ვიცხოვროთ, ისევ, პალეოლითის ხანაში და ნანადირევით ვირჩინოთ თავი! ამ „სასულიერო“ პირების სულიერების ვისაც გწამთ, ღმერთმა იმედი ნუ მოგიშალოთ, მე კი არც მათი ქადაგება მინდა, არც მათი ხელმოწერები და არც დანახვა.

არის რამდენიმე უცნობიც, რომლებიც ვინ არიან „ხრენ იხ ზნაეტ!“ მაგრამ ეს კატეგორია ქართული საზოგადოების ნაწილი არ არის – სექტანტები, კერპთაყვანისმცემლები, მაზდეანები და ასტამით თავგასაჩეჩქვები! ხელმომწერი სიმონიკო მაჩაბელი გამაცანით, თუ ღმერთი გწამთ! ალბათ, მასზე წერდა ლადო, „სალაღობოში“: „დაუკარით! და იმღერეთ შადიანი, ფიცხელ ომში რომ მღეროდა (სიმონიკო) მაჩაბელი…“ თფუი, ტყ…

მხოლოდ 2 ადამიანს ვთვლი ამხელა სიაში მეტნაკლებად ნიჭიერად, ესენია – რუსუდან ფეტვიაშვილი და ლევან წულაძე. განვიხილოთ: არცერთ მათგანს, დღემდე, პოლიტიკასთან არანაირი შეხება ჰქონია, მიშაზე კი არა, მათი „საინფორმაციო ღრუდან“, 9 აპრილზე, აფხაზეთის, თბილისის, აგვისტოს ომებზე, ბოლო წლებში, ქვეყანაში დატრიალებულ უამრავ ტრაგედიაზე არ გამიგია რაიმე განცხადებისმაგვარი. დღეს კი, უნამუსოდ, უსინდისოდ და ყოველგვარი მორალური უფლების გარეშე, ითხოვენ, მიშა გაანთავისუფლეთო. პოლიტიკურად ბეცები რომ ბრძანდებით, აშკარაა, მაგრამ ამ საქციელით, თქვენს ნიჭსა და ხელოვნებასაც გადაუსვით ხაზი, რადგან გვაკადრეთ, „ქართველო ხალხო, ფეხებზე გვკიდიხართო“. გამოდის, რომ თქვენი ხელოვნებაც არაა ხალხისთვის შექმნილი. „ხელოვნებისთვის შექმნილის“ სტატუსს კი იგი ვერ ქაჩავს, რადგან არც ერთი ბრძანდებით პიკასო და არც მეორე სტანისლავსკი. …და ხართ ასე, ღობეში გაჩხერილი ძაღლივით, მაგრამ ნიჭსა და უნიჭობას შორის, რაც პრინციპში, დასაფასებელია, ისე გაგვიხდა საქმე! ამდენად, ჩემთვის, არც თქვენს ხელმოწერას აქვს რაიმე მნიშვნელობა, თუმცა გული მეტკინა, მაგრამ „ვალიდოლი“ არსებობს, ღვთის მადლით!

ახლა კი, 65-ვეს მინდა მივმართო: რას ეუბნებით სანდრო გირგვლიანის, ამირან რობაქიძის, ზურაბ ვაზაგაშვილის, გიორგი გამცემლიძის, სულხან მოლაშვილის, კობა დავითაშვილის, გია წკრიალაშვილის, სერგო თეთრაძის, ზურაბ ჟვანიას, ბადრი პატარკაციშვილის, გურამ შარაძის და სხვათა ოჯახებს, ვინც „ნაცების“ ხელით დაიღუპა?! რას ეუბნებით კორტებთან, პოლიციის სპეცრაზმის მიერ, ავტომატებით უმოწყალოდ ჩაცხრილული ბიჭების ოჯახებს?! რას ეუბნებით საკნის „კარმუშკიდან“ ავტომატით ჩახოცილი პატიმრების ოჯახებს?! რას ეუბნებით „ნაცების“ ხელისუფლებაში ყოფნისას, მათი მიზეზით და მათ მიერ, მიტინგებზე, ციხეებში, თუ ქუჩებში ჩახოცილ, ავტომატის ჯერით ჩაცხრილულ, ცემით მოკლულ ასობით ადამიანის ოჯახებს?! რას ეუბნებით „ნაცების“ ხელისუფლებაში ყოფნისას, მათი მიზეზით და მათ მიერ, მიტინგებზე, ციხეებში, თუ ქუჩებში ათასობით დასახიჩრებულ, სადისტურად ნაწამებ და მძიმედ დაავადებულ ადამიანს, რომლებიც დღესაც წამლებზე და ინვალიდის ეტლებში სხედან?! რას ეუბნებით „ნაცების“ ხელისუფლებაში ყოფნისას, მათი მიზეზით და მათ მიერ ათასობით ქონებაწართმეულ ადამიანს, ბიზნესმენს?!

რა უნდა მოვთხოვო წალენჯიხელ გლეხს, რომელმაც ვიღაც დებილი „ნაცი“ აირჩია მერად, როდესაც თქვენ, ასე ვთქვათ, ქვეყნის „ინწილიგენცია“ და გავაზე ბუზის არდამსმელი საზოგადოება ასეთ რამეს კადრულობთ?!

რა „საინფორმაციო ღრუთი“ აკრიტიკებთ და ლანძღავთ სტალინს, როდესაც აქ, საქართველოს დედაქალაქში, 10 წლის წინ, თქვენს თვალწინ, საკონცენტრაციო ბანაკები იყო მოწყობილი საპყრობილეებში და კრინტი არ დაგიძრავთ?! მიტინგებზე, დამიზნებით, მიჯრით ესროდნენ და ხოცავდნენ ადამიანებს, შემდეგ კი ჯიხურებზე აწყობდნენ გვამებს; „მიშა, მიშას“ ძახილით, ასახიჩრებდენ, კბილებამდე იარაღში ჩასმული მიშას მანქურთები ხალხს; ქუჩებში ახალგაზრდებს კლავდნენ, შემდეგ მოკლულებს წამალს და იარაღს უდებდნენ და დამნაშავეობას აბრალებდნენ პოლიციელები; ტელეფონზე საუბრის გვეშინოდა, 21-ე საუკუნეში, „დემოკრატიულ“ ქვეყანაში – არ გახსოვთ?!

სტალინმა, სამაგიეროდ და იმ რეპრესიების საპირწონედ, ფაშიზმი დაამარცხა და პლანეტის 1/6 გააწითლა! მიშამ ვინ ოხერი დაამარცხა და რა ჩემი ფეხები გააკეთა?! ომი წააგო, ქვეყნის 20% რუსეთს ჩააბარა, ქვეყნის ენერგეტიკასთან ერთად, ეს ყველაფერი „გამარჯვებად“ გაასაღა, ბიუჯეტის მილიონებით ფილმი გადააღებინა და საკუთარი როლი ენდი გარსიას ათამაშა!

დღესაც, როდესაც გარეთ აქციები მიმდინარეობს, მისი განთავისუფლების მოთხოვნით, ხოლო ხოშტარია შიმშილობს, ეს კრეტინი იტყუება, ვშიმშილობო, „გრეჩიხის“ და „მანის“ ფაფებს მიირთმევს და ნატურალურ წვენებს აყოლებს. მოვიგონე ეს ყველაფერი?! ტყუილია?! ფანტაზიაა?! არ გახსოვთ?! დემენცია გჭირთ?! ეს გინდათ პრეზიდენტად?! ეს უნდა გამოვიდეს ციხიდან?! რატომ?! რა დამსახურებისთვის?! ვის რა ჯანდაბად უნდა მაგის დროს აშენებული ავტობანი?! აყარონ ასფალტი და შეიყარონ უკანალში! ლარის სტაბილურობასაც რეპრესიებით, ყოველდღიური კი არა, ყოველსაათობრივი საპროცესო გარიგებებით, ბიზნესმენებისთვის და მოსახლეობისთვის წართმეული ფულით და ქონებით აღწევდა!

ცალკე საუბრის თემაა „ნაცების“ ნარკოპოლიტიკა, რომლის შედეგადაც მილიარდები იშოვეს მიშამ, ვანომ, დამპალმა პაატა კურტანიძემ („ავერსის“ მფლობელი), სხვა ბობოლა „ნაცებმა“ და პირდაპირი მნიშვნელობით, დაღუპეს ახალგაზრდების მთელი თაობა!

ეს იყო ფაშიზმი, საქართველოში – მთლიანად ძალადობაზე და ადამიანის ჩაგვრა-დამცირებაზე აგებული სახელმწიფო. ადამიანის ჩაგვრა-დამცირებაზე იყო აგებული იმ სახელმწიფოს პოლიტიკა, ეკონომიკა, ბიუჯეტი და კულტურა… და ეს გინდათ, რომ დაბრუნდეს?! რატომ?! იმიტომ, რომ თქვენ ითბობდით უკანალებს, რომლებიც დღესაც საკმარისზე მეტად გაქვთ გამთბარი, მაგრამ არ გყოფნით, გაუმაძღრებო და ამ ყველაფრის შემოქმედს, „ყველა ციხეშის!“ ავტორს; „ორი გვამი მინდას“ თანაავტორს უწერთ ხელს, განთავისუფლებაზე?! არცერთი ნამდვილი ხელოვანი არ იყო ფაშიზმის მომხრე, გერმანიაშიც კი, ისევ ქართველი გრიგოლ რობაქიძის გარდა. არ ვიცი რა გვჭირს ქართველებს! ფაშიზმის ამდენი მომხრე რატომ გვყავს?! ყოველივე ამის შემხედვარეს, ეჭვი შეგეპარება, მართლა სომხები ხომ არ იყვნენ რუსთაველი და ვაჟა-ფშაველა?!

ერთადერთი ამხელა სიაში, ვისაც ამ მთავრობის საწინააღმდეგოდ, ყველაფრის გაკეთების უფლება აქვს, ნინო დარასელია და მას არ ვამტყუნებ. თუმცა, „ოცნების“ სიძულვილთან „ნაცების“ სიყვარული რა შუაშია, არ მესმის, მაგრამ დედის დაპატიმრების საწინააღმდეგოდ, თუნდაც სამართლიანად, ყველა საქციელს ვამართლებ!

არც მათი მწამს, „არანაცები“ რომ ამბობენ, „მიშა მეცოდება“ და „საწყალი, უბედური კაციაო“. ამის თქმიდან ხელმოწერამდე ერთი ნაბიჯია!

არც არასოდეს შემცოდებია, არც მეცოდება და არც მაშინ შემეცოდება, ოთხმა კაცმა რომ გამოასვენოს საკნიდან! საქართველოს მტერი, ქართველის მტერი და სისხლისმსმელი, აღა მაჰმად ხანი შეიძლება შეგეცოდოს?!

დედამისს არ ეცოდება – თეთრ „ნარიადში“ გამოპრანჭული დადის, სამოსს და ხელჩანთას ერთმანეთს უხამებს ეს მიმჭკნარი, ცალ ფეხზე ცხვარმობმული დედაკაცი და მე უნდა შევიცოდო მისი გაზრდილი ნაბიჭვარი, რომელმაც ამდენი უბედურება მოგვიტანა?!

კი, ბატონო, დავწერ, – მეცოდება, უფალმა შეუნდოს-მეთქი, მაგრამ ყალბი ვიქნები, მაშინ და გულიდან წამოსული არ იქნება ეს სიტყვები! ცოდვები უამრავი მაქვს, მაგრამ ყალბი არასოდეს ვყოფილვარ! უფალმა კი, ჩემი კარნახის გარეშე იცის, შეუნდოს თუ არა! ნამდვილმა ხელოვანმა, ნიჭით და ინტელექტით უხვად დაჯილდოებულმა, ბატონმა რობერტ სტურუამ ბრძანა – არცერთს, მაგ სიაში შესულ ხელმომწერს, ხელს აღარ ჩამოვართმევო! მე კი, ერთი, ძალიან უბრალო ქართველი კაცი, რომელიც ბატონ რობერტ სტურუას ფრჩხილადაც არ ღირს, ვიტყვი: კოტე ყუბანეიშვილმა, ხვალ, „მთაწმინდის მთვარე“ რომ დაწეროს, ბუბა კიკაბიძემ „ჯარისკაცის მამა“ და „ჰამლეტი“ რომ ითამაშოს, ლევან წულაძემ თეატრალური გარდასახვის ახალი მეთოდი რომ შექმნას, დემნა გვასალიამ მთელს ჰოლივუდს რომ ჩააცვას და აჩიკო გულედანმა „ჰერცოგის არია“ რომ შეასრულოს, „რიგოლეტოდან“, ჩემთვის მათი ხელოვნება მაინც მტვერი და ნაგავი იქნება, ისევე როგორც დღემდე, მათ მიერ შექმნილი, „ხელოვნების ყოველი ნიმუში“.

მე, ამ სიაში მოხვედრილ ადამიანებს, ადამიანებად არ ვთვლი – ისინი ბუნებრივი მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად მცხოვრები ცხოველები არიან და ვუსურვებ შვილებმა და შვილიშვილებმა ერთ მშვენიერ დღეს ჰკითხონ – „მშობელო, ამ კაციჭამიას, მკვლელს, სადისტს, მშიშარას, უსინდისოს, მატყუარას, დორბლიანს რატომ მოუწერე განთავისუფლებაზე ხელიო?!“ აი, მათი პასუხის მოსმენა მინდა, მაშინ!

P.S. უდიდესი, განსაკუთრებული და გულწრფელი ბოდიში, მათი პროფესიის საკმაოდ აგდებულად მოხსენიებისთვის, ჩემთვის ძვირფას მომღერლებს – ქალბატონ ირმა სოხაძეს, ჯგუფ „ფორტეს“ წევრებს, თემურ თათარაშვილს, ჩემს დეიდაშვილს, ჯგუფ „ლაშარის“ წევრს, ბექა სებისკვერაძეს და სხვებს, რომლებსაც ნიჭიც აქვთ, ინტელექტიც, გემოვნებაც და სინდისიც, რომ ისეთი რაიმე არ იკადრონ, რაც მათმა სამარცხვინო კოლეგებმა! თქვენ, რა თქმა უნდა, არცერთი ასო გეხებათ ამ პოსტიდან!

Facebook Comments Box

ავტორის შესახებ

Info Postalioni

AD

Nusagi

ტოპ პოსტები

კატეგორიები

ნახვები

  • 3,987,916 ნახვა
%d bloggers like this: