„რომ არა ბიძინა ივანიშვილი, ვერ იქნებოდა 2012 წლის 1 ოქტომბერი – რომ არა ივანიშვილის პოლიტიკაში მოსვლა, დღეს ვიქნებოდით ომში მშვიდობის ნაცვლად, ვიქნებოდით სხვების ინტერესების გატარების იარაღი“
„როცა ხელისუფლების გეგმაა, რომ სახელმწიფომ ანაკლიის პორტზე, როგორც სტრატეგიული მნიშვნელობის ინფრასტრუქტურაზე, ყველა უფლება შეინარჩუნოს, გამოდის ის ხალხი, ვინც ჩააგდო ეს პროექტი და გვთავაზობს, რომ ანაკლიის პორტი იმართებოდეს ისე, როგორც მათი პარტია, ანუ “უცხო ძალების კონსორციუმის” ქვეშ“
გრიგოლ გეგელიას განცხადებაზე
„ოპოზიციური ჯგუფები მშობლების გულწრფელ პროტესტს იყენებდნენ, მათი „თანაგრძნობა“ იყო დეკორატიული და პიარზე გათვლილი. როგორც კი მშობლებმა, რომელთაც რეალური შედეგი მიიღეს, პროტესტი შეწყვიტეს, „ოპო-აქტივისტების“ ნიღაბი ჩამოიფხრიწა, მათთვის მნიშვნელობა დაკარგა ბავშვების სიცოცხლემ“
„სესია ალბათ გახსნა თამარ ჩერგომ – „გამარჯობა, მე გიგა ბოკერიას ცოლი ვარ და 12 წელია არჩევნები არ მოგვიგია, ყველაფერში წავაგეთ, ვერაფერი გავთვალეთ, ბოლოს საკუთარი პარტიიდანაც კი გამოგვაგდეს”“
ოპოზიციური ალიანსის შეხვედრებზე
„ცოტა უხერხულია ცოტნე ივანიშვილსა და მის მამაზე საუბარი მაშინ, როცა საკუთარ სახლში პრინციპების გადაფასების ასეთი მასშტაბური კონვეიერი გაქვთ გამართული – მამასთან დისკუსია მართლაც გჭირდება, ოღონდ არა ისტორიაზე, არამედ იმაზე, თუ როგორ გადააქცია თქვენი სახელი “პოლიტიკური აუქციონის” სინონიმად“
ლევან სანიკიძეს
„როგორც ჩანს, ევროპული სტანდარტით, ქართული სახელმწიფოებრიობა მაშინ იქნება სრულყოფილი, როცა საკანონმდებლო დონეზე ვაღიარებთ, რომ ბიოლოგია რუსული პროპაგანდაა, ხოლო ტრადიციული ოჯახი- შუასაუკუნეების გადმონაშთი და რეგრესი“
„მოსკოვის მექანიზმზე“
